ในที่สุดชีวิตปีหนึ่งก็จบสมบูรณ์ไปเเล้วนะสิ TT
ปีหนึ่งนี้มันผ่านไปเร็วจริงๆเลยนะ เราเพิ่งรู้สึกว่า
ได้ใช้ชีวิตในมหาลัยไม่กี่วันเอง ก็ผ่านไปปีเเล้ว

ตั้งเเต่ติดวิศวกรรมคอมพิวเตอร์ ที่ม.เกษตร
ก็ดีใจมากมาย กระโดดๆไปมาที่หน้าจอคอม ในที่สุดก็ได้มาเรียนที่นี้
วันเเรกๆที่มาก็ไม่รู้จักใครเลย มาตัวคนเดียว เเงๆ เเต่ในที่สุด...
เราก็ได้รู้จักเพื่อนๆที่ดีหลายคนเลยเเหละ เเละก็ได้เจอในสิ่งที่ไม่เคยเจอ
เเละได้ทำในสิ่งที่ไม่เคยทำด้วย ก็ต้องปรับตัวหลายๆอย่างอ่านะ
เเต่เราก็มีความสุขมากๆที่ได้เรียนที่นี้ เเละเจอเพื่อนๆที่ดี(บ้าๆต๊องๆด้วย 555+)

อืม วันนี้เราก็มานั่งจัดชั้นหนังสือ หาหนังสือให้น้องชาย (มันเรียนเเผนวิทย์ไง)
ก็มาเจอกระดาษหลายๆเเผ่น ชีท หนังสือเรียนต่างๆ ที่มีลายมือพวกเพื่อนๆเขียน
ก็มานั่งคิดถึงวันเวลาเก่าๆ ก็รู้สึกคิดถึงพวกเพื่อนๆที่โรงเรียนจัง
เวลามันไม่คอยใครจริงๆอ่ะ ต้องรีบทำในสิ่งที่อยากทำเเล้ว ^^
วางเเผนไว้เยอะจัด เเต่ก็ได้ทำในสิ่งที่อยากทำไปบ้างเเล้วเเหละ อิอิ

บ่นมานาน โหะๆ เอาล่ะๆ ตั้งเเต่เข้ามหาลัยมา ก็ได้ทำไรเยอะพอควร
บางเรื่องก็มิอาจกล่าวได้ หุหุ จะให้เล่าให้หมดก็คงพิพม์จนตาลาย เหอๆ
รับน้องคณะ รับน้องภาค เข้าห้องเชียร์ เเละก็ตอนปิดเทอมเดือนตุลา ได้ทำค่าย
Dongtan#2 ด้วย 23-27 ตุลา ในที่สุดก็ได้เป็นพี่เลี้ยง(เกือบไม่ได้เเละ --)
อยากเป็นมานานเเล้ว เพราะไปค่าย Ping#4 ที่ลาดกระบังมา เลยอย่างเป็นบ้าง
ก็ได้เข้าใจความรู้สึกของการเป็นน้องกะพี่เลี้ยง ก็ดีกันไปคนล่ะเเบบ

ค่ายดงตาลเป็นไรที่เหนื่อยมากๆ นอนวันล่ะ 2-3 ชั่วโมง เเต่วันหลังๆนี่ เเอบหลับบ่อย
กลุ่มเราชื่อ Gearluksoo (กูลูกเสี่ย) ก็มีเรา จูณ โปร(เสี่ย) รุ้ง บอม นัท เป็นพี่เลี้ยง
เเล้วก็ได้น้องๆที่น่ารักมาสิบคน หญิง 8 ชาย 2 ก็มีน้องเเนต(น้องจาก RJ เเหละ อิอิ)
น้องนิ่ง น้องถิง น้องหญิง น้องฟาง น้องกุ๊กกู๋ น้องทราย น้องตาล น้องเอิร์ธ เเละก็น้องเอ้ก
น้องๆน่ารักกันทุกคนเลย ตอนนี้ก็คิดถึงมากมาย อยากจัดมีทเหมือนกัน ก็รอกันไปก่อนนะ
เเล้วก็วันที่เขามีเเรลลี่กลางคืน ก็ต้องเเบ่งพี่เลี้ยงไปกะน้อง เเล้วพี่ที่เหลือก็มาเเกล้งๆน้อง
กลุ่มเราโปรกะรุ้งก็ไปอยู่กะน้อง เหลือเรา จูณ นัท บอม ก็ไปเเกล้งน้องกัน
ตอนเเรกจะไปเเกล้งที่ตึกเคมีอ่า ขึ้นไปกันโคตรสยองเลย น่ากลัวโคตร ตอนนี้ยังกลัวอยู่เลย
เเม่งตอนขึ้นไปกะไอจูณสองคน เห็นตรงประตูมียันต์ด้วยอ่า TT
เเต่ก็เปลี่ยนตึก เพราะคนเยอะเกิน เลยไปตึก 60 ปี ตอนห้าทุ่มก็ไปเอาของที่อาคาร 3
พอเสร็จลงมาเเม่ง พี่ที่เข้ามาก่อนหน้านี้ดันล๊อคประตู พยายามหาทางออก เเต่ก็หาไม่ได้
กะจะปืนสายไฟลงไปเเระ 55+ เเต่ก็น่ากลัวอ่า ไฟก็เปิดไม่ได้ เด๋วน้องไม่กลัว ก็หัวหดกันสองตัว
โทรไปหาโปร ก็ไม่ว่างกัน ก็ติดอยู่กะไอจูณอยู่นานเลยนั่งเล่นเซอร์คัตกัน อดไปหลอกน้องเลย
เเต่ตอนใกล้ๆเที่ยงคืน ได้ยินเสียงคนมาเปิดประตู ก็เลยลงไปดูเห็นพี่สโมเขามาเอาของที่ชั้นสอง
เรากะจูณก็ย่องๆลงไปกัน เราย่องไปขำไป เลยตกบันไดตรงอาคาร 3 เลย ไอจูณมันก็ตกใจ
เราก็ยังนั่งหัวเราะต่อ เหอะๆๆ เเผลก็ลึก TT ตอนนี้เลยได้รอยจารลึกจากค่ายเลย
ขอบใจเเกมากจะเว้ย ไอจูณ ซึ้งเเกจริงๆวันนั้น ^^ เเล้วก็ขอบคุณเพื่อนๆน้องๆ ทุกคนที่เป็นห่วง
หลังๆเลยเต้นสันไม่ค่อยถนัดเลย 555+
ค่ายนี้ก็ผ่านไปครึ่งปีเเล้ว ก็ได้เจอน้องเเนต น้องทราย เเละก็น้องเอ้ก หลังจากจบค่าย
อยากเจอทุกคนเลย คิดถึงน้องๆทุกคนเลยน้า ก็ขอให้น้องๆขยัน สู้ๆได้เรียนในคณะที่อยากเรียน

นั่นเเหละปีหนึ่งที่ผ่านไปเเล้ว เเล้วตอนนี้ก็กำลังจะขึ้นปีสอง ดีใจจังที่จะได้เป็นพี่เเล้ว ตื่นเต้นๆ
เด๋วคราวหน้าจะมาเล่าเรื่องค่ายที่เพิ่งกลับมา ค่าย Exceed#4 ประทับใจจัง ค่ายนี้

ไปเที่ยว Dream World

Bye Nior G4

ENIAC # 4

Happy New Year 2007

Bye Nior CPE17 & SKE01

Dongtan Camp # 2

Spider-Man 3

หนังเรื่องนี้เป็นหนึ่งในหลายๆเรื่องที่เราชอบเลยทีเดียว เราว่าหนังเรื่องนี้อ่ะ
ยิ่งดูยิ่งน่าสนุก น่าตื่นเต้น ดูเหมือนว่า มันจะสนุกขึ้นเรื่อยๆเลยอ่ะ ชอบจัง
ทุกอย่างไม่ว่าจะเป็น นักเเสดง บท การกำกับ ลำดับภาพ เสียง เเสงสี หรือEffect
ดีหมดทุกอย่างเลย เรารอดูภาค 3 มานานเเระ สองปีได้เเล้วเเหละ ดูทีไรก็ตื่นเต้นทุกที ^^

เรื่องนี้เข้าเมืองไทยวันที่ 1 พฤษภาคม 2550 (เมกาเข้า 4 May 2007 วันชาติพอดี)
เรากะครอบครัวก็จะไปดูกันวันเเรกเลย เรื่องนี้ดูก็ต้องดูด้วยกันต่อไป อิอิ

Director: Sam Raimi
Cast: Tobey Maguire,Kirsten Dunst,James Franco,Thomas Haden Church
Rated: PG-13 for sequences of intense action violence
Runtime: 140 min
Taglines: How long can any man fight the darkness... before he finds it in himself?

Plot Summary:
Peter Parker has finally managed to piece together the once-broken parts of his life,
maintaining a balance between his relationship with Mary-Jane and his responsibility as
Spider-Man. But more challenges arise for our young hero. Peter's old friend Harry Obsourne
has set out for revenge against Peter; taking up the mantle of his late father's persona
as The New Goblin, and Peter must also capture Uncle Ben's real killer, Flint Marko, who has
been transformed into his toughest foe yet, the Sandman. All hope seems lost when suddenly
Peter's suit turns jet-black and greatly amplifies his powers.But it also begins to greatly amplify
the much darker qualities of Peter's personality that he begins to lose himself to. Peter has to
reach deep inside himself to free the compassionate hero he used to be if he is to ever conquer
the darkness within and face not only his greatest enemies, but also...himself.

ในที่สุด ปีเตอร์ ปาร์คเกอร์ ก็สามารถประสานให้ชีวิตทั้ง 2 ด้านของเขาเป็นไปอย่างราบรื่น ทั้งความรักที่มีต่อ เอ็ม.เจ และภาระกิจพิทักษ์ความสงบแก่มวลมนุษย์ในฐานะซุปเปอร์ฮีโร่ สไปเดอร์แมน แต่แล้วพายุครั้งใหม่ก็เริ่มก่อตัวขึ้นอีกครั้ง เมื่อชุดฟอร์มสไปเดอร์แมนของเขา กลับกลายเป็นสีดำทมึน และทวีพลังรุนแรงยิ่งขึ้น การเปลี่ยนแปลงครั้งนี้ส่งผลให้ความโกรธแค้นที่ฝังลึก ระเบิดออกกลายเป็นพลังด้านมืดมหาศาลซึ่งปีเตอร์ ไม่อาจ
ควบคุมได้ ปีเตอร์กลายเป็นคนแข็งกร้าว มั่นใจเกินไป และเพิกเฉยต่อคนที่รักเขามากที่สุด ระหว่างที่เขาต้องเลือกระหว่างพลังอำนาจมหาศาล กับการเป็นวีรบุรุษ ผู้เคยเป็นที่รักในแบบเดิม ศัตรูที่น่ากลัวที่สุดก็อุบัติขึ้น! แซนแมนและอสรพิษวีนอม รวมพลังแก้แค้นอันยิ่งใหญ่หวังจะกำจัดปีเตอร์และทุกคนที่ปีเตอร์รักให้ราบคาบ!

ภารกิจครั้งใหม่ของสไปเดอร์ครั้งนี้จึงเข้มข้นยิ่งขึ้น ทั้งการต่อสู้พิชิตอำนาจมืดในตัวเอง กับการรับมือ 2 วายร้ายตัวฉกาจที่มีพลังอำนาจสูงเกินกว่าที่วีรบุรุษจะรับมือไหว

หลังจากดองมานาน ก็ได้ฤกษ์อัพซะที - -
ช่วงนี้เราเป็นไรไม่รู้ เเม่งเบื่อทุกอย่าง
เหมือนกะว่า มีชีวิตอยู่ไปวันๆ ยังไงไม่รู้ ไม่ได้ทำไรเลย
รู้สึกว่าตอนมอปลายจะมีความสุขกว่านี้อ่ะ ได้ทำอะไรหลายๆอย่าง
ได้ทำอะไรที่อยากทำ ได้ทำในสิ่งที่ชอบ ได้ทำในสิ่งที่รัก

ชีวิตปี 1 ก็ผ่านไปเเล้ว รู้สึกว่ายังไม่ได้ทำไรเท่าไรเลย
เรียนก็ไม่ค่อยได้เรียน คะเเนนก็เน่าโคตร TT
ถ้าถามว่า ชอบวิชาที่เรียนอยู่มั้ย?
อยากบอกว่า ไม่ชอบเลยอ่ะ เขียนโปรเเกรม ไม่ชอบเลยยยยย
รู้สึกว่ามันไม่ใช่ตัวเราอย่างเเรง ทั้งๆที่ก่อนเข้าวิศวะคอมมา
เราก็รู้อยู่เเล้วนะว่าต้องเจอไรบ้าง เเต่ก็ยังจะเข้ามาอีก
ทั้งๆที่รู้ว่า เราคงไม่ชอบทางด้านนี้ก็ยังเลือกมาอีก
ทั้งๆที่รู้ตัวเองว่าชอบอะไร เเต่ก็ไม่กล้าไปเรียน
(มิ้นท์ที่เเกเคยพูด เเม่งโดนว่ะ TT)

ใช่...เรารู้ว่าเราชอบเรารักอะไร เเต่เราก็ยังกลัวที่จะเลือก
เราอยากเรียน คณะนิเทศศาสตร์ จุฬา สาขาภาพยนตร์เเละภาพนิ่ง
เราชอบทางด้านนี้มากๆ ตอนมอปลายทำเกี่ยวกะพวกนี้เเล้ว
เเม่งมีความสุขจริงๆ ถึงจะเหนื่อยเเค่ไหน ก็ยังมีความสุขอยู่ ^^
ทุกอย่าง เขียนบท กำกับ ตัดต่อ มีเดีย ลัลล้าไป ลัลล้ามา
เเต่...ชีวิตที่เราเลือกตอนนี้ มันต่างกะความฝันของเราอย่างสิ้นเชิง
ที่เรียนมีเเต่การเขียนโปรเเกรม มีตั้งหลายภาษา
ไม่ชอบเลยอ่ะ เราทำไม่ได้ เเต่ไม่รู้ว่า ที่เราทำไม่ได้
เป็นเพราะว่า เราไม่เคยพยายามรึเปล่า?
เพราะตั้งเเต่เข้ามหาลัยมา เรามีความรู้สึกว่า
เรายังไม่ได้ตั้งใจทำอะไรเลย อย่างที่บอก มีชีวิตอยู่ไปวันๆ
(ทำไมอยู่ดีๆเราเป็นเเบบนี้ก็ไม่รู้ เมื่อก่อนไม่เคยเป็นเลยอ่ะ)
ถ้าเราคิดที่จะเรียนทางด้านนี้ต่อ ก็ต้องพยายามเเล้วเเหละ
เพราะที่นี้ คนเก่งเยอะมากๆ เเต่เราก็นะ...ไม่มีความรู้ด้านนี้เลย

เเละเราอยากทำอะไรที่มีประโยชน์ เราไม่ชอบการอยู่นิ่ง
ในชีวิตนี้...เราอยากทำไรก็หลายอย่าง เเต่ไม่เคยมีโอกาสได้ทำ
เป็นเพราะอะไรล่ะ??
เพราะเราไม่คิดที่จะเริ่ม เอาเเต่หยุดนิ่ง อย่างงี้มันจะได้ทำมั้ยล่ะ
ความฝันต่างๆได้เเต่คิด เเต่ไม่ลงมือทำ คงได้ทำหรอก
ทุกอย่างที่เราอยากเป็น มันคงไม่มาหาเราเอง เราต้องไขว่คว้าเอามันมา

เห้อ บ่นมานาน 555+ ที่บ่นก็ไม่มีไรหรอก อยากระบาย
พอดีเราคิดมานานเเล้วเเหละ ตั้งเเต่ก่อนจบ ม.6
ว่าเราจะเลือกเดินทางไปทางไหน
จนมาถึงตอนนี้ เราก็ไม่รู้ว่าเราจะเรียนรอดรึเปล่า วิศวะคอม
(ถึงจะยังเรียนวิชาภาคไม่มาก เเต่ได้เจอเขียนโปรเเกรมไปก็ อ่านะ)
เรามีความคิดที่อยากจะซิ่วหลายครั้งมาก
คิดๆหยุดๆหายๆ คิดมาตลอดปีที่อยู่ที่นี้เเหละ - -"
เราก็อยากจะลองยื่นคะเเนนเหมือนกัน เเต่ก็ยังไม่รู้อ่ะ เพราะว่า เราคิดว่านิเทศ
ถ้าใจเรารักจริงๆ มันเป็นสิ่งที่เราน่าจะหาประสบการณ์เอาเองได้
ถึงเเม้ว่า ประสบการณ์ที่เราได้มาอาจจะไม่มากเท่ากับที่ไปเรียนที่นั้นจริงๆ
เเต่ก็นะ เรียนวิศวะคอม มันเป็นวิชาชีพที่เเน่นอนกว่า ไม่รู้สิ เราคิดอย่างงี้อ่ะ
ถ้าเราเรียนวิศวะคอมไป มันจะไปต่อนิเทศได้ป่าวว่ะ ไม่ก็ไปบริหารเเม่งเลย
ช่วงนี้ยังไม่รู้อ่ะ ว่าจะเอายังไงต่อ ค่อยคิดไปเรื่อยๆ
เเล้วเราก็ชอบภาษาด้วย(ไม่ใช่ภาษาคอมนะ 555+) อยากไปต่างประเทศ หุหุ

เหอะๆๆ ยิ่งเขียนยิ่งงง ช่วงนี้สับสนอยู่ ก็ลองคุยกะตัวเองหลายครั้งเเล้ว
เเต่ก็ยังหาคำตอบไม่ได้อยู่ดีว่า...เอายังไงกะชีวิต...

เเต่ก็ Fighto Fighto ไว้ก่อน โย่วๆ
จะเอา 3.00 up มาครอบครอง

ขอนิดหนึ่ง...

วันนี้เราก็สอบเสร็จไปสองวิชา พอดีเรียน summer อ่ะ
สอบ Health กะ Manso ไป (โคตรเเค้น Health อ่า ออกเหมือนข้อสอบเก่า เเต่ไม่อ่าน เเงๆ)
พอสอบเสร็จก็ไปลัลล้า กันเลยทีเดียว หุหุ -- เเกไม่ยอมไปอ่ะ เจิน ขาดคู่ขาอีกคนเลย
ไปเดอะมอลล์กะปุ๋ย นัท จูณ ไปกิน shabushi กัน เเบบว่า 555+
ขำไอปุ๋ยจริงๆ เเม่งกินไปได้นะ ซูชิอ่ะ อิอิ (รู้ๆกันอยู่)
เราก็นะ หลายๆคนคงรู้ดี เรื่องกินของเรา เหอะๆ กินเเต่เบคอนนนน

ปล. ตอนนี้ปุ้นมันไปอยู่พระมงกุฎเเระ ยึด blog ครอบครอง เดือนหนึ่ง โหะๆ